• 1.jpg
  • 202.jpg
  • 2020_1b.jpg
  • s5.jpg

Wraz z rozwojem technologii gry komputerowe stają się coraz bardziej nowoczesne, rozbudowane, a co za tym idzie, coraz bardziej atrakcyjne i wciągające graczy. Nie ulega wątpliwości, że granie jest jedną z najczęściej wybieranych form rozrywki wśród młodych osób. Tak silne zaabsorbowanie światem gier może szybko stać się źródłem uzależnienia. 

SYMPTOMY UZALEŻNIENIA

Zgodnie z wykładnią WHO o uzależnieniu mówimy wówczas, gdy spełnione zostaną następujące trzy warunki:

  1. Utrata zdolności kontrolowania czasu przeznaczonego na granie,
  2. Przedkładanie gry ponad wszystkie inne czynności,
  3. Kontynuowanie gry nawet wtedy, kiedy czynność ta powoduje występowanie negatywnych konsekwencji. 

 

DLACZEGO ŚWIAT GIER JEST TAKI POCIĄGAJĄCY?

Ludzie uciekają w świat gier z różnorodnych powodów, a jednym z nich jest fakt zaangażowania sześciu rodzajów motywacji:

  1. Podekscytowanie (ang. arousal) – często deklarowany przez badanych powód korzystania z gier komputerowych, wynikający z pobudzenia emocjonalnego będącego efektem szybkiej akcji i wysokiej jakości oprawy graficznej. 
  2. Wyzwanie (ang. challenge) – przyjemność z grania jest dla wielu respondentów efektem opanowania wyższego poziomu umiejętności lub osobistych osiągnięć. W tym sensie część badanych twierdziła, że pragnienie rozwiązania zagadki prowadzącej na kolejny poziom lub umożliwiającej ukończenie gry może być uzależniające. W efekcie wielu graczy preferuje dobrze znane i rozpracowane gry. 
  3. Rywalizacja (ang. competition) – w przywoływanej analizie jednym z najczęściej podawanych powodów sięgania po gry komputerowe jest próba udowodnienia innym graczom tego, kto ma największe umiejętności oraz zdolności szybkiego reagowania i myślenia. Zazwyczaj ten rodzaj motywacji deklarują mężczyźni przyznający się do rywalizowania o dumę lub pieniądze. Tak więc zmagania w grach wideo pozwalają podkreślić dominację mężczyzn, zwyczajowo wyrażaną w sporcie. 
  4. Odprężenie (ang. diversion) – gry komputerowe są wykorzystywane, by uniknąć stresu czy realizacji obowiązków. Respondenci donoszą, że sięgają po nie dla zabicia czasu, relaksu, ucieczki od stresu lub zwyczajnie z braku pomysłów na robienie czegoś innego. 
  5. Fantazjowanie (ang. fantasy) – użytkownicy gier cyfrowych mogą podjąć się działań, które normalnie są dla nich nieosiągalne, np. prowadzenie samochodów wyścigowych, latanie itp. 
  6. Nawiązywanie relacji społecznych (ang. socialinteraction) – wchodzenie w relacje z innymi jest dla wielu osób jednym z głównych powodów sięgnięcia po gry w okresie dzieciństwa. Badani wspominali, że pojawienie się firmy Nintendo12 i jej produktów powiązało granie z piżama party, a także wywołało presję bycia ciągle na czasie z grami. Obecnie wciąż wiele osób kontynuuje swoją przygodę z grami elektronicznymi po to, by podtrzymywać relacje z przyjaciółmi i poznawać innych graczy.

Jak zachowuje się osoba uzależniona od gier komputerowych?

  • Wszelkim innym aktywnościom (jedzenie, spanie, nauka, praca, spotkania towarzyskie, rozwijanie zainteresowań) poświęca znacznie mniej czasu.
  • Wpada w rozdrażnienie, ma złe samopoczucie, pojawiają się zachowania agresywne, chandra, apatia, a nawet depresja w przypadku braku możliwości zagrania w grę.
  • Jest nadpobudliwa.
  • Pojawiają się u niej zaburzenia lękowe.
  • Cierpi na bezsenność, ma problemy z zaśnięciem. 
  • Zaniedbuje obowiązki. 
  • Izoluje się od otoczenia i rezygnuje z życia w realnym świecie.
  • Ma problemy z koncentracją.
  • Dominują u niej ciągłe myśli o tym, co stanie się w momencie, gdy zagra w grę.
  • Na pierwszym miejscu stawia relacje wirtualne.
  • Wydaje wysokie kwoty na nowe gry, akcesoria, dodatki. 
  • Reaguje złością, gdy ktokolwiek chce ograniczyć jej dostęp do świata gier.
  • Okłamuje bliskich co do czasu spędzonego na graniu.
  • Jest chwiejna emocjonalnie, pojawiają się nagłe i skrajne zmiany i zaburzenia nastroju.
  • Wagaruje i lekceważy wszelkie obowiązki.
  • Ukrywa prawdziwe emocje, gry są dla niej sposobem radzenia sobie z problemami.
  • Zaniedbuje higienę osobistą.

 

TERAPIA

Uzależnienie od gier komputerowych leczy się poprzez terapię behawioralną indywidualną i grupową, podobnie jak inne uzależnienia od czynności, a nie od substancji. W przypadku tego typu uzależnień niemal niemożliwa i niewymagana jest całkowita abstynencja. Po terapii zaleca się kontrolowane używanie komputera. 

 

Cyberbezpieczeństwo – wskazówki dla rodziców:

·         Określ zasady dotyczące czasu, jaki Twoje dziecko może przeznaczać na gry komputerowe.

·         Zadbaj o to, aby dziecko nie grało codziennie, ale też nie rób tradycji z tej formy spędzania czasu. Jeśli ustalisz, że w Waszym domu gra się w określone dni, np. w piątki i niedziele, dziecko przez cały tydzień będzie żyło w oczekiwaniu na włączenie komputera.

·         Zainteresuj się, w co gra Twoje dziecko i czy gra jest dla niego odpowiednia. Porozmawiaj z dzieckiem o grach, z których korzysta, sprawdź, czego może się z nich nauczyć.

·         Zanim kupisz swojemu dziecku grę, upewnij się, że jest odpowiednia do jego wieku. Może Ci w tym pomóc system oceny gier PEGI.

·         Zwróć uwagę, czy w zachowaniu Twojego dziecka nie pojawiają się sygnały uzależnienia od komputera.

·         Upewnij się, że Twoje dziecko z powodu grania nie zaniedbuje obowiązków domowych i szkolnych.

·         Sprawdź, czy gra jest pozbawiona mikropłatności.

·         Pamiętaj, że istnieją minigry, które nie wymagają instalacji, a zawierają treści nieodpowiednie dla dzieci.

·         Zwróć uwagę na to, czy w grze można kontaktować się z innymi graczami.

 

https://www.glospedagogiczny.pl/autor/aleksandra-kubala-kulpinska